Buienradar

Hardloopkalender

De eerste 100 aankomende hardloopevenementen

Avontuur: Midwinter Marathon Apeldoorn


In oktober sloot ik mij vol goede moed aan bij de woensdag club. Op mijn lijstje staat al jaren een halve marathon…Nu moest het gebeuren! Hardlopen staat voor mij symbool voor gezondheid, sterk, fit en energie. Alles wat ik nodig heb om overeind te blijven als moeder van drie kleine kinderen en een dynamische baan. Buiten zijn en een sterke weerstand ontwikkelen is net zo belangrijk voor mij als ooit in mijn leven: “ die halve lopen” Als astma patiënt vond ik het spannend; kan ik dat? Durf ik dat? Ja ik ga dat doen! Ik zie het wel….Op naar de kariboes!


Het lukte! Ik sloot me aan bij een gezellige groep met fijne mensen en ik hoor het Harry nog zo vragen, wie wil er mee naar de Midwinter Marathon in Apeldoorn? Mooie training voor de Halve… Ik zei niets….Maar dacht van alles. De weken gingen snel, de kilometers liepen op…. Het zelfvertrouwde bleef groeien…negatieve gedachten als “wat ver “en “ik weet niet of ik dat kan “ veranderde… De kracht van de groep deed zijn werk en ik dacht: IK GEEF ME OP!! En de grootste verandering was: Ik had er zin in. 16 , 1 KM rennen…We zien wel… Weer een overwinning!


Op 4 februari vetrokken we midden in de griep epidemie die Nederland in de greep hield en waardoor we Wendy moesten missen…Met twee auto’s vertrokken we met goed gevulde magen en een klein beetje sneeuw! Sommige met veel zin, sommige met wat zenuwen…
Op tijd in Apeldoorn alle tijd voor een Twents “ Kalm aan “momentje en na een flesje water en een banaan vertrokken we in onze poncho’s naar de start! De sfeer zat er goed in, Vrolijke muziek, trommels en de speaker sprak ons moed in. En hup weg waren we!!!


Even inkomen, de eerste kilometers een kleine (maar lange ) klim, Phoe viel me tegen: zware benen…Jammer dacht ik : Ik loop niet zo lekker”. Maar hup daar gingen we naar beneden….Dat was fijn….En ja hoor: ik liep lekker! GELUKKIG! En zo werkt lichaam en geest steeds weer samen.


Van onze woensdag groep was Harry in een ander vak gestart, dus die was al uit beeld. Ko en Henriette vonden elkaar en samen met Kirsten, Marita en Heidi liep ik door de mooie omgeving van Apeldoorn! De sfeer langs de kant, de water en bananen posten, de mensen die je inhalen, of nog beter wij inhaalden… Wat was het leuk! En wat ging het lekker! Marita en Heidi versnelden en Kirsten en ik bleven iets achter…Marita en Heidi hielden we in het vizier, “de pink Ladies” konden ons volgen en bleven we volgen. Ondertussen bespraken we ons beleid…Hoe lopen we, wat willen we. Wat kunnen we. Ik hoorde Kirsten alleen maar zeggen, we lopen echt heel goed! (Dat waren fijne berichten) Sneller dan anders… Maar we moeten wel die eindstreep halen. Dat bleef het enige doel. Ik vond de verleiding om te versnellen moeilijk te weerstaan. Maar dacht ook voetjes op vloer. Twentse nuchterheid of toch te voorzichtig en onzeker? Ik was tevreden, nooit gedacht dat het zo soepel zou gaan.


Uiteindelijk liet ik me met de finish in zicht verleiden en sprintte over de streep. Ik had nog over en kon gas geven. Weer die trommels, weer die mensen, weer die sfeer! WAUW!! Gewoon uitgelopen, niet” kapot gelopen”, volop genoten en zoveel vertrouwen opgebouwd! Weer een overwinning! En nu op naar de halve!! De halve van Deep’n ! Waar ik geboren en getogen ben. Maar dat is dan, voor nu is Apeldoorn binnen!


Het was een mooie dag, zondag 4 februari.
Eenmaal thuis was het buiten sprookjesachtig wit, SNEEUW!


Dat maakte het af – de dag van de mid WINTER marathon!
Apeldoorn, wat was je leuk!


Lotte Aaftink

Wie is Online

We hebben 61 gasten en geen leden online